| De advocaten van het departement vreemdelingenrecht willen juridisch hoogstaande kwaliteit bieden in hun werk en dit combineren met een voortdurende aanwezigheid op het “terrein”, om zo de vreemdelingen, vluchtelingen en mensen zonder papieren te steunen. De Belgische vreemdelingenwet dateert van 15.12.1980 en werd veelvuldig gewijzigd, de laatste keer in 2006. Deze wijzigingen betroffen het invoeren van het statuut van de subsidiaire bescherming, een versnelde asielprocedure met de creatie van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen en het zogenaamde “artikel 9.3” in verband met verblijfsregularisatie, dat 9 bis of 9 ter is geworden. Ook de gezinshereniging zal nog aangepast worden. Eén van de nieuwigheden in deze nieuwe vreemdelingenwet is de subsidiaire bescherming. Dit statuut wordt o.m. toegekend aan mensen afkomstig uit oorlogsgebied en het geeft recht op een tijdelijk verblijf, dat elk jaar geëvalueerd wordt en na vijf jaar definitief kan worden. Het departement vreemdelingenrecht ervaart dat veel oorlogsvluchtelingen zich dit statuut geweigerd zien. Zo krijgen mensen afkomstig uit Afghanistan, waar zich een scherp gewapend conflict afspeelt, ten onrechte geen subsidiaire bescherming. Het departement ijvert voor een correcte toepassing van deze nieuwe bepaling. Op allerlei manieren pogen Europa en België de grenzen te sluiten en de binnenkomst moeilijker te maken. Een ander voorbeeld gaat over de strijd tegen huwelijken met mensen zonder papieren. Daar waar vroeger een huwelijk met een persoon in illegaal verblijf zonder meer geweigerd werd, wordt het nu - vaak ten onrechte en na een zeer vernederend onderzoek - bestempeld als een schijnhuwelijk. De advocaten van het departement vreemdelingenrecht nemen de verdediging op zich van koppels wiens huwelijk ten onrechte geweigerd werd door de ambtenaar van de burgerlijke stand. In Antwerpen hebben deze mensen zich verenigd in de organisatie “Ik wil A wel”, wat wij een belangrijke stap vinden van de betrokkenen om hun rechten af te dwingen. Eén van de grootste pijnpunten in de vreemdelingenwetgeving is volgens het departement de mogelijkheid om kinderen op te sluiten in gesloten centra, die eigenlijk niet meer of minder dan gevangenissen zijn. Onze advocaten verdedigden in juli 2007 de minderjarige Ecuadoriaanse Angelica en haar moeder. Het standpunt van PLN hieromtrent is duidelijk: het opsluiten van kinderen is illegaal. Tenslotte ondersteunen wij de vraag van de mensen zonder papieren om een nieuwe regularisatiecampagne. Zo maakten de advocaten van PLN samen met de mensen zonder papieren, verenigd in UDEP, een wetsvoorstel inzake regularisatie. Dit wetsvoorstel werd ingediend door Ecolo en in een aangepaste versie door PS en CdH. Wij waren ook solidair met de mensen zonder papieren die “kerkasiel”-acties voerden en we zijn geregeld aanwezig op manifestaties. In juni 2006 werd er door een honderdtal advocaten in toga betoogd voor het parlement met de vraag om een nieuwe regularisatiecampagne. O.m. Selma Benkhelifa en Lieve Pepermans spraken bij deze gelegenheid de politici in het parlement toe. De leden van het departement blijven aandringen op de regularisatie van het verblijf van de vele mensen zonder papieren, omdat dit voor een hoop van voornoemde problemen de oplossing zou bieden. |
Top