Onze zoon van 23 jaar woont nog altijd bij ons in. Hij heeft veel schulden gemaakt en wij vrezen dat de deurwaarder onze meubelen in beslag zal nemen. Zijn wij wel aansprakelijk voor zijn schulden en hoe kunnen we ons beschermen?

Een ouder is niet meer aansprakelijk voor de schulden van zijn kind zodra dat meerderjarig is geworden, achttien jaar dus. Uw zoon moet dus zelf de schulden betalen die hij na die leeftijd gemaakt heeft. Doet hij dat niet, dan riskeert hij natuurlijk, eventueel na een veroordeling, de deurwaarder op bezoek te krijgen.

Het probleem is dat deurwaarders bij zo’n boedelbeslag vaak geen onderscheid maken tussen de spullen van de schuldenaar en die van zijn huisgenoten, zeker als van dezelfde familie zijn.
Een oplossing bestaat er in dat u als ouders van alle waardevolle goederen die u aankoopt het aankoop- en betalingsbewijs bewaart, zodat u die aan de deurwaarder kunt tonen. Evident is dit niet, en bovendien moet de deurwaarder er rekening mee willen houden.

Beter is op basis van dergelijke bewijzen een notariële akte te laten opmaken van uw goederen, die u de deurwaarder onder de neus kunt duwen.
De beste oplossing is natuurlijk dat uw zoon een ander adres zoekt. U zou dus daar best met hem over praten en hem eventueel aanmoedigen om een nieuw onderkomen te vinden. 

Wil hij echt niet, dan kan alleen een procedure voor de vrederechter soelaas bieden. Maar pas op, het is niet omdat uw zoon meerderjarig is, dat u hem niet meer moet helpen. Ook meerderjarige kinderen kunnen ingeval van behoeftigheid levensonderhoud eisen van hun ouders. Veel zal dus afhangen van zijn eigen inkomsten en van de mogelijkheid om zelf inkomsten te verwerven. Als hij duidelijk van slechte wil is, zal de vrederechter u wellicht toestemming geven om hem buiten te zetten.

Het hoeft geen betoog dat een beroep op de rechter het laatste middel is. Uw kind tegenover u zien voor de rechtbank is natuurlijk zeer pijnlijk.