Na de recente aanhoudingen die de afgelopen dagen werden verricht in het kader van de strijd tegen terrorisme maken wij ons zorgen over de manier waarop bepaalde krachten binnen de politiediensten en binnen het Federaal Parket die strijd willen aanpakken.

We stellen inderdaad vast dat bepaalde acties ondernomen door die diensten er niet meer op gericht zijn om de bevolking te beschermen tegen individuen of organisaties die plannen maken om blind geweld tegen onschuldigen te gebruiken maar zich meer en meer richten tegen personen die hun fundamentele rechten uitoefenen en die ideeën uitdrukken die door sommigen als hinderlijk worden ervaren.

Voor zoverre dat nodig zou zijn, herhalen wij dat we de acties die indertijd gevoerd werden door de CCC veroordelen. Wij hebben evenmin sympathie voor de politieke ideeën die uitgedragen worden door de ex-CCC’ers. Die ideeën staan heel ver van progressieve sociale en politieke strijdbewegingen.

Dat gezegd beschouwen wij de gebeurtenissen van vorige week als zeer verontrustend. Het dossier van de journaliste Wahoub Fayoumi lijkt ons tekenend voor de ontsporing.

Het Federaal Parket beschuldigd Wahoub Fayoumi deel genomen te hebben aan de activiteiten van een Italiaanse groep die behoort tot de radicale extreme linkerzijde, de Communistische Partij Politico-militair (PCPM) waarvan leden op dit moment in Italië vervolgd worden voor lidmaatschap van een terroristische organisatie. De concrete elementen die weerhouden worden tegen Wahoub Fayoumi bestaan slechts, voor zover onze kennis van het dossier op dit moment kan gaan, uit het terugvinden bij één van de personen aangehouden in Italië van identiteitsfoto’s vergezeld van een paar antropometrische gegevens en uit het resulaat van telefoontaps die melding maken van een mogelijke Belgische steun (zonder verdere precisering) aan de activiteiten van de PCPM.

Wahoub Fayoumi schijnt inderdaad dicht bij de organisatie Secours Rouge gestaan te hebben in het kader van de steunactiviteiten aan gevangenen die behoren tot diverse radicale extreem linkse groepen in Europa. Wij steunen de ideeën en de acties van die gevangenen niet en evenmin die van de Secours Rouge. Maar we zijn van oordeel dat het daar om een politiek meningsverschil gaat dat niet door de strafgerechten op grond van anti-terrorismewetten moet geregeld worden.

Ondanks de zeer magere elementen heeft het Federaal Parket het zwaar geschut bovengehaald: afluisteren van telefoons, onderscheppen van mails en uiteindelijk aanhoudingen gebaseerd op de anti-terrorismewet.

Het Federaal Parket maakt op die manier misbruik van zijn bevoegdheden en tast grondrechten aan, ondermeer het recht op vrijheid en de reputatie van een persoon waarvan de activiteiten en het engagement misschien storend zijn maar die in geen geval, alleszins niet op de elementen die ons op dit moment bekend zijn, als “terroriste” kan bestempeld worden. Wij denken daarbij onvermijdelijk ook aan de zaak van Bahar Kimyongur die ook als “terrorist” vervolgd werd door het Federaal Parket en uiteindelijk vrijgesproken werd.

De Raadkamer te Brussel heeft op 10 juni, bij haar allereerste verschijning, de vrijlating bevolen van Wahoub Fayoumi. Wie de rechtspraak van de Raadkamers kent weet hoe voorzichtig magistraten zijn om een verdachte in een zo vroeg stadium vrij te laten tenminste als er ernstige aanwijzingen zijn en de verdachte mogelijk een gevaar voor de maatschappij zou opleveren. Zoals in de zaak van Bahar Kimyongur bijt het  Federaal Parket zich vast door beroep in te stellen en doet het op die manier een onterechte beslissing verder duren.

Dit dossier toont eens te meer dat de vage definitie van terrorisme zoals die in onze wetgeving opgenomen is een gevaar oplevert. Als activiteiten die duidelijk deel uitmaken van de vrijheid van meningsuiting of van vereniging aanleiding kunnen geven tot vervolging op grond van de anti-terrorismewet dan is het toepassingsgebied van de wet slecht afgebakend.

Dergelijk misbruik, van de anti-terrorismewet levert trouwens niet alleen een bedreiging op voor de democratische grondrechten. Door het gerechtelijk apparaat te mobiliseren om zich bezig te houden met mensen die geen uitstaans hebben met het terrorisme gaan belangrijke middelen –menselijke en financiële- verloren. Een klimaat van irrationele angst wordt onderhouden en het Federaal Parket oefent een arbitraire en ongecontroleerde bevoegdheid uit.

Heeft het Federaal parket bijvoorbeeld in deze zaak niet willen laten geloven dat materiaal om bommen te vervaardigen bij één van de verdachten was teruggevonden… In werkelijkheid ging het om enkele vuurwerkpijlen die overgebleven waren van een trouwfeest. Het is onverantwoord om op die manier met de angstgevoelens van het publiek te spelen.

Het geval van Wahoub Fayoumi is tekenend voor de ontsporing van de strijd tegen het terrorisme. Vrijheid moet de regel blijven. Bij afwezigheid van ernstige aanwijzingen van schuld moet een aangehouden persoon vrijgelaten worden.

Meer in het algemeen moet de wetgever zich snel over die ontsporingen buigen. Op dit moment vormen sommige rechters nog een dam tegen de misbruiken van de wet door te weigeren om het Federaal parket blind te volgen. Maar dat is niet voldoende. De overbodige en gevaarlijke uitzonderingswetgeving die de anti-terrorismewet is moet in vraag gesteld worden. En men moet zich de vraag stellen: wie controleert de Federale Procureur die in deze zaken een almachtige –en dus gevaarlijke- rol speelt?

Axel Bernard, advocaat PROGRESS Lawyers Network

De ondertekenaars: Mateo Alaluf, professor ULB. Georges Henri Beauthier, advocaat. Jan Fermon, advocaat. Jean-Louis Berwart, advocaat. Sfia Bourfa, senator. Stéphane Cornet, journalist. Jean Cornil, volksvertegenwoordiger. Céline Delforge, Brussels volksvertegenwoordiger. Jacques de Pierpont, rockjournalist. Josy Dubie, senator. Mathias El Berhoumi, voorzitter van FEF. Julie Fiszman, Brussels volksvertegenwoordiger. Zoé Genot, volksvertegenwoordiger. Fouad Lahssaini, volksvertegenwoordiger. Rachid Madrane, regionaal volksvertegenwoordiger. Olivier Paye, professor FUSL. David Pestieau, hoofdredacteur Solidair. Jean-François Ramquet, interprofessioneel regionaal secrataris ABVV L-H-W. Carine Russo, senator. Annick Stevens, professor ULG. Marcelle Stroobants, professor ULB. Eric Therer, advocaat. Eric Toussaint, doctor in de politieke wetenschappen, voorzitter Cadtm Belgique. Dan Van Raemdonck, erevoorzitter van Ligue des droits de l’Homme (Franstalig België).

Deze tribune werd gepubliceerd in Le Soir van 19/06/2008.